Recensie: De Likt (Serious Request 2016)

In trainingsbroek en kek vestje komt de extravagante frontman Jordy Dijkshoorn op. “Mag ik alle mannen naar voren hebben?! Ik begin met een gedicht.” Hij springt het publiek in en al crowdsurfend schreeuwt hij de poëtische zinnen door de volle zaal. Al snel komen de dansbare tracks ‘Vocal Chop’ en ‘Finidi George’ voorbij. Bij ‘Bloed Aan De Muur’ gaat Jordy normaal gesproken op de schouders van zijn broer zitten en het publiek door. Hij vertelt dat zijn broer er vandaag niet is, “maar ik zie iemand met een lichtgevende stropdas!”. Ook de andere gimmick die iedere show weer terugkeert, is uiteraard de grote zwarte jas met het kleine, glimmende broekje. Hij verdwijnt even achter de tafel bij producer John van Beek en keert terug in z’n kenmerkende outfit. De show van De Likt heeft alle ingrediënten om een publiek uit haar dak te laten gaan. Van de vele crowdsurfs tot een geslaagde sit-down. Het maakt niet uit hoe groot of hoe klein de plek ook is waar De Likt speelt, de performance blijft als een huis staan. (GS)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s